Alles Telt

Drie weken in dat bed, met de stilte aan mijn zij
De wereld werd zo klein, maar de pijn ging niet voorbij
Maar toen kwamen al die stemmen, zachtjes door de nacht
En ik voelde voor het eerst weer: ik word niet zomaar weggebracht

Want ik stond er niet alleen voor, al voelde het soms zo
Er waren handen, waren woorden, waren mensen om me heen, heel gewoon
Vriendschap is geen groot gebaar, het zit in alles wat je ziet
In een kaart, in een blik, in iemand die zegt: “Ik laat je niet”

Sommigen stuurden een berichtje, anderen kwamen even langs
Soms was het stilte delen, soms een lach die even klonk door mijn angst
En samen werd het een vangnet, dat me droeg door elke dag
Een zachte kracht die fluisterde: “Je bent sterker dan je dacht”

Nee, ik stond er niet alleen voor, al voelde het soms zo
Er waren handen, waren woorden, waren mensen om me heen, heel gewoon
Vriendschap is geen groot gebaar, het zit in alles wat je ziet
In een kaart, in een blik, in iemand die zegt: “Ik laat je niet”

Maar één vriend ging verder, hij deed wat niemand vroeg
Hij droeg mijn zorgen, dag na dag, en hij hield me overeind genoeg
Hij was er in de angst, hij was er in de pijn
En ik wist: als ik val, zal ik nooit meer alleen zijn

Want ik stond er niet alleen voor, al dacht ik dat misschien
Maar liefde komt in vormen die je pas ziet als je niets meer ziet
Vriendschap is geen enkel ding, het is alles bij elkaar
Het zijn de mensen die blijven staan…
tot jij weer zelf verder kunt gaan

In het nummer, “Alles Telt” kijkt ze terug op een periode waarin de wereld klein werd en de dagen zwaar. Maar juist in die stilte werd zichtbaar hoeveel mensen er werkelijk om je heen staan. Niet met grote gebaren, maar met berichtjes, bezoeken, een hand op je arm, of simpelweg door er te zijn.

Het lied vertelt hoe al die kleine vormen van aandacht samen een vangnet werden — een zachte kracht die je draagt wanneer je zelf niet meer kunt. En hoe één vriend verder ging dan woorden: iemand die deed, die bleef, die elke dag opnieuw liet zien wat vriendschap in actie betekent.

Dit is een blues over kwetsbaarheid, over gedragen worden, en over ontdekken dat je nooit zo alleen bent als je denkt. Een ode aan aanwezigheid, aan daden, aan mensen die blijven staan tot jouw stormen overgaan.

N.a.v een zelfgeschreven tekst van Gisela Reefman